Compostela.nl
Hoofdmenu
Haiku
|
hoe doodeenvoudig
verscheen vandaag de lente: een zachtblauwe lucht (Issa) |
Wie zit erachter?
Jeroen Gooskens is mijn naam, geboren in 1941 en getogen in Eindhoven. In 1958 ingetreden bij de augustijnen en na studies filosofie en theologie in 1965 priester gewijd. Daarna studie psychologie aan de universiteit in Utrecht.
Gedicht
|
Caminante, son tus huellas |
| Artikelen |
|
Pelgrims, ik beschouwde ze vroeger als een soort kwezels en liet me niet graag met dat etiket tooien; maar de camino heeft me van die bijbetekenissen los gezongen en inmiddels is "peregrino" mij een dierbare geuzennaam geworden. Pelgrims zijn van alle tijden en gaan in alle richtingen; mensen onderweg en op zoek, troubadours met open zinnen. Pelgrim wordt een mens gaandeweg, de tijd moet druppelen om oude zekerheden los te weken en harten open te breken, om solidariteit te voeden en deemoed te laten groeien. |
Wandelaars naar Santiago, je hebt ze in snitten en soorten. In "Een kabinet vol kwasten en kwibussen" (artikel in Jacobsstaf 53) heb ik ze ooit in al hun bonte verscheidenheid proberen te typeren; de camino floreert immers bij gratie van zijn veelkleurigheid. Dat neemt niet weg dat de camino alle wandelaars pokt en mazelt tot pelgrims.
| Wandelen met je ziel |
 Van cruciaal belang is het om zelf op pad te gaan op de initiatieweg naar kennis en wijsheid die zo oud is als het leven zelf. De schat der wijzen ligt niet op een verborgen plaats bij het eindpunt, maar rijgt zich aaneen in een lange reeks ontmoetingen en ervaringen onderweg.
|
|
| Lees verder... |
| De camino als alternatieve carrière |
 Het charisma van zoekers en zieners wordt door heersende machten slechts node geduld, zelden van harte; toch vormt het de onmisbare inslag in het weefsel van een leven waar kennis, maakbaarheid en macht schering zijn. Daarmee wil ik niet ontkennen dat onze westerse welvaart mede de vrucht is van een maatschappij gestoeld op noeste arbeid, orde en regelmaat, organisatie en wetenschap, huis en haard.
|
|
| Lees verder... |
| Schakels in de eindeloze keten van het leven |
 Natuurlijk weet ik dat thuis het leven weer zijn gewone gangetje zal gaan, ik zal weer mijn partijtje meeblazen in het rijk van koning file en vrouw holle. Maar even zeker weet ik dat ik nooit meer helemaal de oude zal worden, een vleugje onthechting blijft me bij. En één ding is zeker. Ook als ik al lang en breed onder de zoden lig en mijn aantekeningen zijn vergaan, ook dan zullen weer nieuwe generaties op pad gaan.
|
|
| Lees verder... |
| Nieuw begin? |
 Niets zou ik minder wensen dan een schone lei. Eenmaal de ervaringen van het leven gewist blijft een beklagenswaard leeghoofd achter. Zonder de harde schijf van mijn geheugen zou ik dolen zonder richting; armzalig zou ik mijn tijd verdoen zonder de verborgen bron nader te komen. Voortgang vraagt om herinnering, toekomst kan niet zonder verleden.
|
|
| Lees verder... |